‘Levend Monopoly’
Ondanks dat mijn opa en oma aan moederszijde al meer dan tien jaar niet meer leven, komt de hele familie nog steeds jaarlijks bij elkaar voor het familieweekend. Dat betekent 9 zussen en 1 broer, hun kinderen en daar weer de kinderen van. Brabantse gezelligheid.
Om het niet te beperken tot het eten van worstenbroodjes en het uitwisselen van de laatste vakantiefoto's, ligt de organisatie van het weekend in handen van telkens twee tantes, al dan niet ondersteund door familie. Vier jaar geleden was het de beurt aan tante Corry en mijn eigen moeders.
Dit begint behoorlijk op een dagboek-fragment te lijken, dus ik kom to the point: er werd een spel opgezet waarbij in groepjes de jacht geopend moest worden op verschillende gebouwen, monumenten etc. Met een telefoontje naar 'de leiding' konden deze gekocht worden en een foto diende als bewijs: levend monopoly. Kwam een groep daarna bij een locatie die al gekocht was, dan betekende dat: betalen. Uiteraard kon na een aan aantal uren kopen en huur betalen onderhandeld worden om 'straten' compleet te krijgen. Erg leuk om te doen en een aantal mensen die ons bezig zagen vroegen zich zelfs af of ze dit spel bij de plaatselijke VVV konden kopen.
Gisteren zag ik onderstaand filmpje (waarvan ik denk dat het Foursquare echt een boost kan geven). Welicht moet ik voor een start-up ideeën gewoon eens bij m'n moeder langs.
Foursquaropoly from Deanna McDonald on Vimeo.
De belastingdienst: helemaal niet makkelijker
Vorig jaar, het liep tegen de zomer, ben ik verhuisd. Door mijn laksheid en enigszins drukke bestaan -ik doe in ieder geval graag alsof-, was het te verwachten dat het wel een jaartje zou duren voordat ik echt alles geregeld zou hebben. Zo is er nog steeds geen officiële housewarming geweest (shame) en douchen we al driekwart jaar midden in de badkamer, omdat we wel op dag 1 het lelijke douchegordijn van de muur hebben getrokken, maar nog steeds geen glazen wanden -of desnoods een nieuw douchegordijn- hebben geplaatst. Allemaal eigen schuld, maar niemand heeft er verder last van (op een paar dorstige vrienden na).
Maar dan de belastingdienst. Keurig op tijd geef ik daar mijn zakelijke verhuizing door. Ik ontvang dan ook vanaf juli alle zakelijke post van de belastingdienst gelukkig (in beperkte mate) op mijn nieuwe adres. Tot ik van de nieuwe bewoner van mijn oude huis opeens een stapel blauwe brieven opgestuurd krijg, welke allemaal gaan over een bepaalde belastingaanslag uit 2009. De meeste brieven zijn gedateerd begin 2011.
Dus ik bel de Belastingtelefoon.
Kies 2, Kies 5
(..)
De wachttijd ligt tussen de 5 en 10 minuten
(..)
12 minuten later..
Hallo, met Peter
't is me eerder opgevallen dat de medewerkers van de Belastingtelefoon noch de behoefte voelen om hun achternaam prijs te geven noch om te vermelden dat je nog steeds verbonden bent met de Belastingdienst. Iets dat me op zich een veilig gevoel zou geven.
Hallo. Ik ontvang afgelopen maanden nog steeds een gedeelte van mijn post op mijn oude zakelijke adres terwijl ik per 1 juli 2010 een nieuw adres heb.
In het systeem staat uw nieuwe adres, sinds 1 juli 2010. Van wanneer is die post?
Van de afgelopen maanden dus, onder andere twee brieven, gedateerd 4 en 25 februari 2011.
Hier in het systeem staat uw nieuwe adres, al sinds 1 juli 2010.
Hoe kan het dan dat ik die post nog op mijn oude adres ontvang?
Geen idee, hier in het systeem staat uw nieuwe adres vermeld, al sinds 1 juli 2010.
Hoe zorg ik dat ik ook de post over die aanslag uit 2009 op mijn nieuwe adres ontvang?
Hier staat het goede adres. U kunt nog een brief sturen naar uw regiokantoor.
Kan ik ze ook bellen of e-mailen?
Nee
Als ik een brief naar hun oude adres stuur, gaan ze mij dan bellen?
(...)
Een eigen huis…
Twee maanden geen posts, dat was natuurlijk niet echt de intentie toen ik mijn blog begon. Afgelopen tijd was alleen aardig druk, vooral met het zoeken naar een huis. En dat is gelukt 
Over precies 3 weken krijg ik de sleutel!
Mijn wooncarrière begon in het Brabantse Berkel-Enschot, waar ik -mede doordat mijn ouders gingen scheiden- vijf verschillende huizen versleet. Toen ik net 19 was vond ik het wel leuk geweest in Brabant en verhuisde ik naar Amsterdam. Met weinig budget -studerend en net bezig met een eigen bedrijf (dus geen inkomsten)- ging ik samen met drie vrienden in Zuid-Oost wonen. Nou is Zuid-Oost niet het meest geweldige stadsdeel van Amsterdam en is de K-buurt niet de veiligste wijk in Zuid-Oost, dus treinde ik vaak toch nog op en neer naar Brabant.
Daar kwam verandering in toen ik verhuisde naar de Schapensteeg, beter bekend als "pissteeg naast de Febo" bij het Rembrandtplein. We woonden met vijf man in een groot (3 etages) herenhuis en 's nachts vonden er de nodige feestjes plaats. Dat was eigenlijk ook noodzaak, want met Bolle Jan en andere kroegen als buren kwam er van slapen voor vier uur 's nachts weinig terecht.
Twee jaar later verkaste ik samen met twee huisgenoten naar mijn huidige thuis, de Noorderstraat. Nog steeds in het centrum maar het tegenovergestelde van de Schapensteeg als het om rust gaat. Met de ideale ligging (5 minuten lopen van kantoor) en een mooi dakterras was het prima wonen. Maar het werd tijd voor iets nieuws en geen wachtrijen meer voor de douche. Alhoewel dat laatste geen zekerheidje is met Marcella als nieuwe roomie.
Het nieuwe huisje is een appartement aan de Overtoom op steenworp afstand van het Vondelpark en in de leuke Helmersbuurt. Het appartement is op de begane grond, traplopen was toch al geen hobby van me dus ook dat is een voordeel. En het heeft een klein tuintje dus ben benieuwd of ik wat groene vingers kan kweken.
Bloggen
Het is 2010 en ik start een blog, op zich een vrij treurig feit voor iemand van boven de 16. Zeker als je bedenkt dat ik sinds 1997 online ben, sinds 2002 een internetbedrijf heb, Nederlands mijn favoriete middelbare schoolvak was en ik Communicatiewetenschap gestudeerd heb. Twee keer zelfs, in Tilburg en in Amsterdam. Dat ik daar geen diploma's heb weten te halen, vertellen we er niet bij.
Waarom dan nu opeens een blog beginnen? Omdat ik er zin in heb. Verder zou ik een heel betoog kunnen houden over het nut van bloggen, maar ik denk niet dat iemand daar op zit te wachten. Bovendien begin ik nu -januari 2010- met bloggen, dus zo'n betoog zou ook niet echt sterk overkomen.
Ik zal bloggen over leuke dingen die ik tegenkom op het gebied van (online) media en reclame. Over mijn hobby's poker & theatersport. Over ondernemen en mijn werk bij Four People. En over tripjes & reisjes, niet in de laatste plaats om het geheel wat op te fleuren met foto's. Overmorgen vlieg ik naar Las Vegas voor de Affiliate Summit West. De kans is dus groot dat de eerste echte post vanuit Sin City komt.
PS: Iduz, het klinkt als een slechte kebabzaak, ik weet het. Maar in deze staat het voor "Ik doe ut zo", waarvan ik uit verhalen heb begrepen dat ik dat als 2-jarige riep, springend op de rand van ons bad. Het leek me wel een toepasselijke naam voor mijn BV, en nu dus tevens voor mijn blog.