Winkeltje spelen
Hele weekenden kon ik vroeger bezig zijn met winkeltje spelen. Samen met zijn zusje en neef verdeelden we de spullen uit de schuur, maakten we drie winkeltjes en kon het grote handelen beginnen.
Rond diezelfde tijd, ik was een jaar of 9, begon ook het echte handelen. Door verschillende kersen- en pruimenbomen in onze Brabantse achtertuin ontstond er al snel een fruitoverschot elke zomer. Omdat mijn ouders ons niet het hele jaar pruimenjam wilde laten eten, mochten we het fruit aan de weg verkopen.
Met een groot kartonnen bord 'Pruimen: fl 1,- per kilo' probeerden we ons handelswaar te slijten aan voorbijgangers. De plaatselijke groenteboer (groente en fruit juweliers bestonden nog niet) was een factor 6 duurder en zal wellicht op deze dagen wat minder pruimen verkocht hebben.
Op een dag komt er een fietsend echtpaar op ons 'pruimenstalletje' af en vraagt wat de hele voorraad moet kosten. Het zal totaal een kilo of veertig geweest zijn, maar we piekerden er niet over een special price te maken. 'Sorry, we willen niet alles verkopen'. Met 2 kilo pruimen voor 2 gulden druipen ze af. Het spel van verkopen is leuker en belangrijker dan geld verdienen.
Na bijna 10 jaar actief te zijn in de internet markt, begon het te kriebelen om ook echt zelf weer wat te verkopen: een eigen winkel te hebben. Het zijn dan wel geen pruimen geworden, maar ik hoop dat het verkopen van onderbroeken net zo veel plezier en energie geeft als het verkopen van fruit een jaar of 18 geleden. Nu maar hopen dat er niemand komt die de hele voorraad in één keer wil hebben.